Έχετε δημιουργική σκέψη; Σας αρέσει να μοιράζεστε τις γνώσεις σας και να διευρύνετε τους ορίζοντές σας; Αν ναι, τότε το People & Ideas είναι για σας. Μπορείτε απλώς να γίνετε αναγνώστης του ή να κάνετε ένα παραπάνω βήμα: να γίνετε επιμελητής περιεχομένου ή δημιουργός περιεχομένου. Έτσι παρακολουθείτε, δημιουργείτε, βιώνετε και μεταδίδετε την μάθηση αεί διδασκόμενοι προς όφελος όλων.

Σκούρα κοστούμια και άσπρα καπέλα: CeBIT 2014

cebit_3

του ανταποκριτή μας.

H CeBIT είναι η μεγαλύτερη έκθεση πληροφορικής διεθνώς και διοργανώνεται κάθε χρόνο στο Αννόβερο της Γερμανίας.

cebit

Ο επισκέπτης τριγυρίζει στους χώρους με τα πόδια ή με το λεωφορείο που συνδέει τα διάφορα τεράστια περίπτερα και θαυμάζει την άψογη οργάνωση αλλά και τα εκθέματα μεταξύ των οποίων ρομπότ τελευταίας τεχνολογίας που χρησιμοποιούνται για ιατρικούς ή άλλους ανθρωπιστικούς σκοπούς, όπως για να βρίσκουν ανθρώπους εγκλωβισμένους κάτω από ερείπια. Φυσικά υπάρχουν και διασκεδαστικές εφευρέσεις όπως το αυτοκινητάκι του λούνα παρκ που δεν ανεβαίνει στα απότομα «ρώσικα βουνά» αλλά δίνει την ευκαιρία στους δύο επιβάτες του να ζήσουν εικονικά αυτή την εμπειρία μέσα από ένα σύστημα το οποίο φοράνε στο κεφάλι τους. Οι συγχρονισμένες αντιδράσεις τους προκαλούν το ενδιαφέρον των θεατών που τους βλέπουν να κινούνται ταυτόχρονα σαν να θέλουν να αποφύγουν κάποιο αντικείμενο ή να προετοιμαστούν για την επόμενη κατηφόρα. Κάπου αλλού ένα ρομπότ που μοιάζει με πίθηκο κάνει τα πρώτα του βήματα ενώ παντού, σε κάθε γωνία, ένας «ευαγγελιστής» κάποιας εταιρείας, ανεβασμένος σε μια σκηνή, με ένα μικρόφωνο στο χέρι, εξηγεί τις τελευταίες εξελίξεις στον προγραμματισμό.

cebit_2

Για μένα που έχω έρθει από απλή περιέργεια και δεν έχω τόση σχέση με τον χώρο, το ενδιαφέρον είναι κυρίως ανθρωπολογικό. Παρατηρώ τους νέους και όχι τόσο νέους επαγγελματίες με τα σκούρα τους κοστούμια, όλους ομοιόμορφους, με τα κοντά περιποιημένα μαλλιά, τις γραβάτες τους, τους φορητούς υπολογιστές και τα κινητά τους να εκθέτουν καινούριες εφαρμογές, συστήματα, προϊόντα. Μια μεγάλη πασίγνωστη εταιρεία μοιράζει άσπρα ψάθινα καπελάκια με το λογότυπό της σε μπλε μπορντούρα. Στα περίπτερα με το hardware κυριαρχεί η Άπω Ανατολή. Εκεί τα πράγματα είναι πιο πολύχρωμα και πιο χαλαρά σε σχέση με την επισημότητα των «σοβαρών» εταιρειών software. Εδώ κάποιοι Κινέζοι τρώνε το μεσημεριανό τους σκυμμένοι πάνω απ’τα πιάτα τους χωρίς ν’αφήνουν αφύλαχτο το εμπόρευμά τους. Παραπέρα μια συμπαθητική Κορεάτισσα με τοπική ενδυμασία, στον άλλο διάδρομο Ιάπωνες και κάπου αλλού ένας Ινδός με ένα τουρμπάνι στο κεφάλι. Πλαστικές θήκες κινητών σε διάφορα έντονα χρώματα, τεράστιες κατασκευές σαν ντουλάπες για την αποθήκευση και προστασία των «σέρβερ» και επίσης περίπλοκα συστήματα κομπιούτερ για τις γεωργικές καλλιέργειες. Εδώ ένας Κινέζος με άγρυπνο μάτι παρακολουθεί τα προϊόντα των δυτικών, κατά πάσα πιθανότητα για να τα κοπιάρει μόλις γυρίσει στην πατρίδα του. Μια μεγάλη αίθουσα είναι διακοσμημένη με ροζ ομπρέλες, στο χαρακτηριστικό χρώμα μιας τηλεφωνικής εταιρείας ενώ μεγάλη πέραση έχουν και οι κίτρινες τσάντες που μοιράζει μια άλλη γνωστή εταιρεία πληροφορικής.

cebit_4

Βλέπω περίπτερα χωρών με δυναμική παρουσία όπως η Πολωνία, το Αζερμπαϊτζάν και η Μαλαισία. Βλέπω να απουσιάζει παντελώς η Ελλάδα σαν χώρα. Ίσως να υπάρχουν κάποιες ελληνικές εταιρείες, μεμονωμένες, που δεν έτυχε να τις δω. Δυο τρεις φορές άκουσα ελληνικά. Ένας έμπορος έλεγε στον άλλο ότι θα έκλεινε ένα «συμβολαιάκι», ένας άλλος μιλούσε στο τηλέφωνο για κάποια μανταρίνια –μάλλον εμπορευόταν και φρούτα εκτός από κομπιούτερ.

Μια αφίσα που ήταν κολλημένη σε διάφορα σημεία διαφήμιζε τους σημαντικούς ομιλητές της έκθεσης που ήταν ο συνιδρυτής της Apple, o δημιουργός της Wikipedia και κάποιοι άλλοι.

Η μέρα ήταν ηλιόλουστη και σε καλούσε να καθήσεις στο γρασίδι και να πάρεις κάτι για φαγητό στο χέρι. Υπήρχαν πάρα πολλά εστιατόρια με κάθε είδους φαγητό μέσα στις αίθουσες αλλά ήταν ακριβά.

Υπήρχε μια αίθουσα με εταιρείες start-up και στελέχη ως επί το πλείστον πολύ νέους ανθρώπους με πολύ καλές ιδέες. Είδα επίσης τεράστια σκάνερ που «σάρωναν» παλιά μεγάλα βιβλία ή τεράστιους γεωγραφικούς χάρτες. Είδα και τους τρισδιάστατους εκτυπωτές που θα κάνουν απτό κάθε αντικείμενο θα θελήσουμε να σχεδιάσουμε.

Ήταν μια ευχάριστη και ενδιαφέρουσα εμπειρία, η οποία με έβαλε μετά σε σκέψεις σχετικά με την δικτυωμένη και παγκοσμιοποιημένη μας ζωή. Κοινότοπα ήταν αυτά που σκέφτηκα, οπωσδήποτε, και χιλιοειπωμένα. Ότι πλέον «ουδέν καινόν υπό τον ήλιον», ότι οι άνθρωποι έχουν γίνει πια όλοι ίδιοι στην εμφάνιση, στη σκέψη, στις συνήθειες σ’όποια χώρα κι αν ζούνε, ότι οι πληροφορίες που μπορεί να εγγράψει ο εγκέφαλός μας είναι πεπερασμένες ενώ τα κομπιούτερ θα επαληθεύσουν τις πιο τρελές ταινίες επιστημονικής φαντασίας και θα δουλεύουν μόνα τους χωρίς να ενδιαφέρονται για την επιβίωση ή την καταστροφή μας. Όμως η ζωή προχωρεί προς αυτή την κατεύθυνση, είτε το θέλουμε είτε όχι. Και κανείς δεν μπορεί ν’αρνηθεί ότι η τεχνολογία έχει τις καλές πλευρές της. Ποιός θα μπορούσε, π.χ. να φανταστεί πριν από τριάντα χρόνια ότι θα ερχόταν μια μέρα που θα έβλεπε σε μια οθόνη τον ξενητεμένο του αδελφό στην Αμερική ή στην Αυστραλία και θα μιλούσε ταυτόχρονα μαζί του; Ή ότι τα λέϊζερ θα θεράπευαν μέσα σε μια μέρα την μυωπία του; Με αυτές τις απλοϊκές σκέψεις και εντυπώσεις έφυγα από την έκθεση.

Σχολιάστε το άρθρο

Αφήστε ένα σχόλιο

Σας άρεσε το άρθρο; Πείτε μας τη γνώμη σας.