Is your thinking creative? Do you enjoy sharing your knowledge and widening your horizons? If yes, People & Ideas is for you. Simply be a reader or make one step further: participate and become a content curator or a content creator. With P&I, you follow, edit, create, experience and broadcast lifelong learning for everyone’s benefit.

(ΕΛ) Παιχνίδι γραφής (10) «15 αγαπημένα βιβλία»

Sorry, this entry is only available in Greek.

Lito Seizani

Lito Seizani is a translator and a writer. She studied Italian and did her post-graduate studies in the field of translation. As a translator she worked for various magazines and for a television channel. She has published four volumes of poetry, a book for children, and has translated among other things, books by Thomas Hardy and Giovanni Verga.  She works on a daily basis for www.peopleandideas.gr as editor and writer. Some of her texts you can also find at her website.

Post a comment

  • Όλγα Λαζοπούλου

    Τα πολυαγαπημένα μου βιβλία είναι:
    Ο Θεός των Μικρών Πραγμάτων – Αρουντάτι Ρόυ
    Ο θείος Πέτρος και η Εικασία του Γκόλντμπαχ – Απόστολος Δοξιάδης
    Οι Στυλοβάτες της Γης – Κεν Φόλεττ
    Η Φλώρια των Νερών – Ισμήνη Καπάνταη
    Δέκα Μικρά Αραπάκια – Άγκαθα Κρίστι
    Ο Κόσμος της Σοφίας – Γιοστάιν Γκάαρντερ
    The Collected Short Stories of Roald Dahl
    We need to talk about Kevin – Lionel Shriver
    Το υγρό πυρ – Λουίτζι Μαλέρμπα
    Άτροπος – Μαρία Σκιαδαρέση
    Η Αγάπη Άργησε μια Μέρα – Λιλή Ζωγράφου
    Περί Έρωτος και Άλλων Δαιμονίων – Γκαμπριέλ Γκαρσία Μαρκές
    To Τρίτο Στεφάνι – Κώστας Ταχτσής
    Και δύο παιδικά:
    Τα Τρία Μικρά Λυκάκια – Ευγένιος Τριβιζάς
    Revolting Rhymes – Roald Dahl

    Τα αναφέρω μόνο ονομαστικά. Είναι βιβλία που διάβασα απνευστί, που δεν μπόρεσα να τα αφήσω στο κομοδίνο για να κοιμηθώ το βράδυ, που τα σκεφτόμουν για μέρες μετά. Από τα δύο παιδικά, το πρώτο το βρήκα πολύ τρυφερό κι ευαίσθητο, ενώ το δεύτερο με έκανε να γελάσω μέχρι δακρύων.

  • Φαίδρα Σίμιτσεκ

    Τι ωραία ιδέα αυτή Λητώ!
    Διάβασα με πολύ ενδιαφέρον το κείμενο σου και η πρόκληση που μας βάζεις είναι γοητευτικότατη και νομίζω ότι θα μας κρατήσει το ενδιαφέρον για καιρό.
    Επιλέγω και ΄γω τους Αδελφούς Καραμαζώφ που διάβασα στα νιάτα μου και δεν ξέχασα ποτέ. Ο ορισμός της κόλασης που δίνει ο στάρετς Ζοσιμάς ως ο πόνος να μην μπορείς να αγαπάς άλλον και πολλά άλλα σημεία αποτέλεσαν σταθμός στην εξελικτική μου πορεία.
    Άλλο βιβλίο θα ήταν της Φρανσουάζ Δόλτο το «Τα Ευαγγέλια και η πίστη | ο κίνδυνος μιας ψυχαναλυτικής ματιάς» ένα κείμενο που είναι ουσιαστικά μια συνέντευξη. Το διάβασα επίσης στα νιάτα μου στα γαλλικά και ανοίχτηκε ένας καινούργιος και επαναστατικός κόσμος, όπου η λέξη πνευματικότητα πήρε νόημα και ζωντάνια.

    Θα συνεχίσω μες στο Σαββατοκύριακο.
    Καλημέρα Λητώ και Όλγα!

  • Φαίδρα Σίμιτσεκ

    Αν έπρεπε να φύγω σε ένα ερημικό νησί θα έπαιρνα τα βιβλία του St-Exupery και την ποίηση της Β.Πάβλοβα. Όποτε τα διαβάζω με αγγίζουν και είναι απ’τα λίγα βιβλία που φιλάω όταν τα κλείνω!

  • chrisanthe

    Καλησπέρα και καλη χρονιά σε όλους μας.
    Εξαιρετική ιδέα τα αγαπημένα βιβλία, όπως επίσης και ο συνειρμός “τι θα έπερνες μαζί σου σ’ ένα ερημικό νησί” της Φαίδρας. Θα σκάσω αν δεν πω κι εγώ ποιά είναι τα αγαπημένα μου βιβλία!!! Λοιπόν…
    1.”Ο κατα Γκαρπ κόσμος” του Τζ. Ιρβινγκ
    2.”Αιολική Γη” ίσως το μοναδικό βιβλίο που μ’ έκανε να κλάψω τόσο πολύ!
    3.”Η Μεγάλη Χίμαιρα” του Καραγάτση και φυσικά
    η ανοιχτόκαρδη “Λωξάντρα”, αγαπημένη των παιδικών μου χρόνων
    4.”Οι περιπέτειες του Μικρού Νικόλα” -αξεπέραστος και αειθαλής ο Νικόλας
    5. “Ο ζυθοποιός του Πρέστον” -ο αγαπημένος μου Καμιλλέρι δε θα μπορούσε να λείπει από αυτό το “survival kit” βιβλίων
    6. “Ο Ερωτας στα χρόνια της χολέρας” Γκ.Γκ. Μάρκες
    7. “Ο κόσμος της σοφίας” Γ. Γκάαρτερ
    8. “Όλα τα ονόματα” Ζ. Σαραμάγκου
    9. “Ο Υφαντόκοσμος” Κ. Μπάρκερ
    10. “Φόνος στο Οριάν Εξπρές” Αγκ. Κρίστι
    11. Παραμύθια από το τηλέφωνο” Τζ. Ροντάρι
    12. “Το σπίτι των πνευμάτων” Ιζ Αλλιέντε
    13.”Ο μεγάλος Θανατικός” Γ. Ξανθούλης
    14. “Το άρωμα του ονείρου” Τ. Ρόμπινς
    15. “Αν μια νύχτα του χειμώνα ένας ταξιδιώτης” Ιτ. Καλβίνο
    ουπς, έκλεψα λίγο, τα βιβλία μου ειναι 16, όμως…δε μου πάει η καρδιά να βγάλω κάποιο…

  • chrisanthe

    Ιιιιι…τι πήγα κι έκανα!!! Άφησα απ’ έξω τον Καββαδία! Συγνώμμη αλλά αδυνατώ να ξεκινήσω για το ερημικό μου νησί δίχως τη “βάρδια” του Καββαδία… Πάρτε μου ότι θέλετε, πάρτε την Αλιέντε, πάρτε τον Ροντάρι, πάρτε μου τον Καραγάτση αν είναι ανάγκη, αλλά δίχως τον Καββαδία δεν πάω πουθενά. Ρούπι δεν το κουνάω σας λέω!

  • Λητώ Σεϊζάνη

    Όλγα, Φαίδρα, Χρυσάνθη, ωραίες οι λίστες σας με βιβλία που ως επί το πλείστον δεν έχω διαβάσει. Μου δώσατε ιδέες για το μέλλον. Την Αιολική Γη είχα σκεφτεί κι εγώ να τη συμπεριλάβω, για τους ίδιους λόγους που αναφέρει η Χρυσάνθη.

  • Φαίδρα Σίμιτσεκ

    Λητώ, Όλγα και Χρυσάνθη μου αρέσει το πάθος και η αγάπη που δείχνουμε όλες για κάποια βιβλία! Είναι ο πλούτος μας και ίσως η μυστική μας γωνιά για χαλάρωση και ανασυγκρότηση. Ευχαριστώ για όλες τις καλές ιδέες! Καλή χρονιά και σένα Χρυσάνθη!

  • Λητώ Σεϊζάνη

    Η φίλη του People & Ideas, Δέσπω Παπαγρηγοράκη, είναι μεταφράστρια και έγραψε για τα δικά της αγαπημένα βιβλία:
    Σίγουρα τα βιβλία που με έχουν επηρεάσει, το καθένα με τον τρόπο του, είναι πάρα πολλά, είναι όλα θα έλεγα, όμως τα περισσότερα ούτε που τα θυμάμαι και, πρέπει να πω, πως ποτέ δεν διαβάζω βιβλίο δεύτερη φορά. Θα προσπαθήσω, ωστόσο, να θυμηθώ κάνα δυο βιβλία που καταύγασαν κάθε δεκαετία της ζωής μου.

    Από την πρώτη, λοιπόν, δεκαετία ξεχωρίζω τα βιβλία της Πηνελόπης Δέλτα και ιδίως τον «Τρελαντώνη» και τα «Παραμύθια του Περό» με τις αξέχαστες γκραβούρες του Ντορέ.

    Από τη δεύτερη δεκαετία δεν ξεχνάω το «Όσα παίρνει ο άνεμος» της πρώτης Μάργκαρετ της ζωής μου, της Μίτσελ, τα «Ψάθινα καπέλα» της Μαργαρίτας Λυμπεράκη, «Το φύλλο-Το πηγάδι-Το αγγέλιασμα» του Βασίλη Βασιλικού. Προς τα τέλη αυτής της δεκαετίας γνώρισα τον Σαίξπηρ με τον «Άμλετ» και τον Κ. Καβάφη που με επηρέασε βαθύτατα.

    Την τρίτη δεκαετία με γοήτευσε ο Σάλιντζερ με το «Φύλακα στη σίκαλη» και ο Τ.Σ. Έλιοτ (“I have measured out my life with coffee spoons”).

    Την τέταρτη δεκαετία με συγκλόνισε η Ευγενία Φακίνου με την «Αστραδενή» και «Το έβδομο ρούχο», ο Σαλμάν Ρουσντί με «Τα παιδιά του μεσονυκτίου». Τότε γνώρισα και την πιο αγαπημένη μου από τις Μαργαρίτες, την Μαργκερίτ Γιουρσενάρ και το έξοχο «Τα απομνημονεύματα του Αδριανού».

    Η Ιωάννα Καρυστιάνη και η Σώτη Τριανταφύλλου ήταν οι συγγραφείς που αγάπησα την πέμπτη δεκαετία της ζωής μου, ενώ ο Σελίν με «Το ταξίδι στην άκρη της νύχτας» κατάφερε να με εντυπωσιάσει την έκτη.

    Ξεκινώντας την έβδομη δεκαετία μου διαβάζω και απολαμβάνω ακόμη τη Μαργκερίτ Γιουρσενάρ (παρόλο που προστέθηκαν και άλλες Μαργαρίτες – Λόρενς και Άτγουντ).

  • Αναφέρω αυτά που με συγκινήσανε , με σhμαδέψανε και που βέβαια τα έχω πολυδιαβάσει σε διάφορες ηλικίες
    1.Στον Καιρό του Βουλγαροκτόνου Π.Δέλτα (Ατελείωτο κλάμα)
    2.Ενα δένδρο μεγαλώνει στο Μπρούκλιν Μπέττυ Σμιθ (Ατελείωτο κλάμα)
    3.Οσα παίρνει ο άνεμος ΜίτσελM. (Ατελείωτο κλάμα)
    4. Το φύλλο-Το πηγάδι- Το αγγέλιασμα Β.Βασιλικός
    5.Λωξάνδρα Μ. Ιορδανίδου
    7.Κυρία Κούλα &Βιοτεχνία Υαλικών Μ.Κουμανταρέας
    10. Εγκλημα & Τιμωρία Φ. Ντοστογιέφσκι
    11. Τρείς Ιστορίες Γ. Φλωμπέρτ
    12. Τσάι στη Σαχάρα Π.Μπόουλς
    13.Το κιβώτιο Αρης Αλεξάνδρου
    14. Βάρδια Ν. Καββαδία
    15. Ο μικρός Νικόλας always

  • Λητώ Σεϊζάνη

    Μου άρεσε η ιδέα της Δέσπως να χωρίσει τα αγαπημένα της βιβλία σε δεκαετίες. Αν και μερικά είναι διαχρονικά και μας ακολουθούν πάντα. Μαριάννα, θα συμφωνήσω με το ατελείωτο κλάμμα στα δύο πρώτα αλλά με το Όσα παίρνει ο άνεμος δεν θυμάμαι να έκλαψα παρ’όλο που συμφωνώ ότι πρόκειται για εκπληκτικό βιβλίο. Φαίνεται, πάντως, ότι το κλάμμα το έχει ανάγκη μερικές φορές ο παιδικός και εφηβικός οργανισμός.

  • Δεν θα τα βάλω με σειρά προτίμησεις, απλά θα ξεχωρίσω 15 βιβλία που μου άρεσαν πάρα πολύ.

    1. Τα μυστικά του βάλτου – Π. Δέλτα
    2. Λύκοι σας παρακαλώ μην κλαίτε – Φ. Μόατ
    3. Οι πύλες της φωτιάς – Σ. Πρέσφιλντ
    4. Μαρτύρων και ηρώων αίμα – Ι. Δραγούμης
    5. Γυμνός πίθηκος – Ντ. Μόρρις
    6. Τα παιδιά του Χούριν – Τζ.Ρ. Τόλκιν
    7. Το υφαντό της Φιόναβαρ (τριλογία) – Γκ. Γκ. Κέι
    8. Ματωμένα χώματα – Δ. Σωτηρίου
    9. Αυτός ο άνθρωπος είναι επικίνδυνος – Π. Τσένευ
    10.Κύρου Ανάβασις – Ξενοφών
    11.Αλεξάνδρου Ανάβασις – Αρριανός
    12.Ο επιζών – Τσ. Πάλανιουκ
    13.Dracula – Μπ. Στόκερ
    14.Τι είναι η εξέλιξη – Ε. Μάιρ
    15.Το φάντασμα της Όπερας – Γκ. Λερώ
    και μπαλαντέρ…
    16.Το όνομα του ρόδου – Ουμπέρτο Έκο

  • Λητώ Σεϊζάνη

    biologion, εξακολουθώ να βλέπω σταθερή την Π.Σ.Δέλτα σαν παιδική αγάπη όλων μας. Όμως πώς ξέχασα τον Δράκουλα του Μπραμ Στόκερ στη δική μου λίστα; Καταπληκτικό βιβλίο. Για τα υπόλοιπα που σημειώνεις δεν ξέρω καθώς δεν τα έχω διαβάσει (εκτός από τα Ματωμένα Χώματα και το Όνομα του ρόδου). Μου δίνεις ιδέες, πάντως, για το μέλλον.

  • Μίνα Καραγιάννη

    Αγαπητές φίλες δεν το είχα προσέξει νωρίτερα το παιχνίδι σας γιατί…διάβαζα!!!
    Θα ήθελα να δώσω κάποιους τίτλους όχι λογοτεχνικών βιβλίων γιατί πάει καιρός από τότε που είχα αυτήν την ενασχόληση και η μνήμη ασθενεί..μια Μάνα θυμάμαι..ένα ππαιδί να μετράει τα άστρα..κάποιους να δένουν το ατσάλι…κάποιες 10 μέρες που συγκλόνισαν τον κόσμο και άλλα στρατευμένα.
    Στη συνέχεια, σε πιο ώριμη ηλικία έκανα πληρέστερα διαβάσματα, από αυτά προτείνω τα ακόλουθα.
    1. Andre Marlaux: Το φανταστικό μουσείο
    2. Stillman Drake: ο Γαλιλαίος
    3. Carlo Ginzburg: Το τυρί και τα σκουλήκια (εκπληκτικό!!)
    4. Μισέλ Παστουρώ: Μπλε: Η ιστορία ενός χρώματος
    5. Ζακ Λε Γκοφ: Οι διανοούμενοι στο Μεσαίωνα
    6. Γ. Δερτιλής: Αεί παίδες απαίδευτοι
    Να μη σας κουράζω άλλο με τα δικά μου..πάω να διαβάσω κάποιο από τα δικά σας..
    Φιλιά πολλά Μίνα

  • Φαίδρα Σίμιτσεκ

    Καλώς τη Μίνα! Σε πεθυμήσαμε. Αφού στο τοπ 6 σου έβαλες 3 γαλλικά βιβλία τι άλλο θέλω :-).

  • Λητώ Σεϊζάνη

    Μια φίλη, η Ε.Π., γράφει για τα δικά της αγαπημένα βιβλία και εμπλουτίζει με πολλά ονόματα και τίτλους τον κατάλογο:
    Οι Αγγλοι
    1) Σαίξπηρ “Αμλετ” : Το μόνο βιβλίο που κρατάω μόνιμα στο κομοδίνο μου και περιμένω να έρθει η ώρα να το ξαναδιαβάσω (γενικά, δεν διαβάζω τα βιβλία δεύτερη φορά εύκολα, γιατί είναι τόσα ακόμα που θέλω να διαβάσω, που αισθάνομαι πως δεν προλαβαίνω).
    2) Thomas Hardy “Tess”: Για μένα είναι μυστήριο πως μπορείς να προτιμάς τον Jude, ίσως γιατί μου φάνηκε πολύ θρησκευτικό. Η Tess είναι υπέροχη, ζει με αληθινό πάθος και το βιβλίο είναι τόσο ζωντανό που μυρίζεις το χορτάρι, κουράζεσαι διαβάζοντας για τις ατέλειωτες περιπλανήσεις, ακούς τις αγελάδες, σκάβεις την γη με την Tess και αισθάνεσαι το μυστήριο του Stonehenge ακόμα πιο δυνατό.
    3) L.P.Hartley “The Go Between”: H απεικόνιση μιας εποχής, ο έρωτας απέναντι στην ηθική και η αθωότητα ενός παιδιού που δεν μπορεί να αντέξει τις ευθύνες που του βάζουν.
    4) Ε.Μ.Forster: Εδώ δεν επιλέγω βιβλίο, αλλά γλώσσα. Ο,τι έχει γράψει είναι καθαρή λογοτεχνία, αλλά δεν θυμάμαι πια ποιό μου άρεσε περισσότερο.
    5) D.H.Lawrence “Lady Chatterley’s Lover”: Ενα παρεξηγημένο βιβλίο, που περιγράφει άριστα την γέννηση της βιομηχανικής εποχής στην Αγγλία, εξερευνά το θέμα των τάξεων και “κεντάει” πολύπλευρους χαρακτήρες με όλες τους τις αποχρώσεις.
    6) Charlotte Bronte “Jane Eyre”: Ενα βιβλίο που μόνο μια γυναίκα θα μπορούσε να γράψει. Βρίσκω την γλώσσα της πολύ ανώτερη της αδελφής της, ένα κέντημα, σαν να έχουν επιλεγεί όλες οι λέξεις με απέραντη προσοχή. Πολύ δουλεμένοι χαρακτήρες, γοτθική ατμόσφαιρα, όσο μεγάλο κι αν είναι, δεν μου έφτανε.
    7) Jane Austen “Pride & Prejudice”: Το κλασσικό! Είχα διαβάσει την Εmma όταν ήμουνα φοιτήτρια, αλλά δεν την είχα εκτιμήσει. Οταν ξανα-ανακάλυψα την Austen ρούφηξα όλα τα βιβλία της. Νομίζω ήταν η πρώτη κλασσική αγγλίδα συγγραφέας που διάβασα και ευτυχώς που έχει γράψει λίγα βιβλία και έτσι μου άνοιξε την πόρτα και στους υπόλοιπους.
    8) Henry James: Κι ύστερα, ανακάλυψα τον Henry James και απόρησα πως ένας Αμερικάνος μπορεί να γράφει σαν Αγγλος, μέχρι που διάβασα κι ένα βιβλίο για την ζωή του (“The Master” του Colm Toibin). Τον βάζω λοιπόν στους Αγγλους, παρόλο που είναι λάθος, και δεν επιλέγω ακόμα βιβλίο, μέχρι να διαβάσω μερικά ακόμα δικά του.
    9) George Orwell “The Animal Farm”: Ενα βιβλίο που κάθε φορά που το διαβάζει κανείς ανακαλύπτει κάτι ακόμα. Η μοναδική φράση “all animals are equal, but some are more equal than others” είναι ο,τι πιο πολιτικό έχει γραφτεί κι αυτό το “παραμύθι” είναι (δυστυχώς) ο κόσμος μας.
    10) John Fowles “The Collector”: Ολα τα βιβλία του είναι (τουλάχιστον) ενδιαφέροντα, αλλά αυτό είναι που σε κάνει να αισθάνεσαι οργή απέναντι στον παραλογισμό της τρέλλας. Εξαιρετικό.
    11) Graham Greene: Αν έπρεπε να διαλέξω ένα βιβλίο του, μάλλον θα έλεγα το “The Human Factor” που το έχω αγοράσει δύο φορές (!), αλλά δεν θέλω να αφήσω απέξω το “The Fallen Idol”, το “The Quiet American” και μερικά ακόμα.
    12) Roddy Doyle “The Woman who walked into doors”: Ενα βιβλίο για τον αλκοολισμό, όπως δεν το έχει πει κανένας άλλος. Βαθειά ανθρώπινο, συγκλονιστικό.
    13) Ian Mc Ewan: Ο πιο σύγχρονος. Το πρώτο του βιβλίο που διάβασα δεν με ενθουσιάσε, αλλά ευτυχώς μετά είδα το Atonement στο σινεμά και αποφάσισα να του δώσω άλλη μια ευκαιρία. Ετσι ανακάλυψα έναν πολύ δυνατό συγγραφέα. Tα βιβλία του είναι αρκετά διαφορετικά μεταξύ τους και από όσα έχω διαβάσει, εκτός από το “Atonement”, προτείνω “The Comfort of Strangers” (για γερά νεύρα) και το “On Cecil Beach” (σε εντελώς διαφορετικό ύφος).

    Οι Ελληνες
    1) Βασίλης Αλεξάκης “Οι ξένες λέξεις”: Ενα βιβλίο που με άγγιξε πολύ, μία έρευνα για την γλώσσα που γίνεται για να ξεπεραστεί ο θάνατος του γονιού και καταλήξει να γίνει ένα ταξίδι βαθειά στην καρδιά μας.
    2) Σώτη Τριανταφύλλου “Σαββατο βράδυ στην άκρη της πόλης”: Το βιβλίο της εφηβείας (παρόλο που το διάβασα μετά την εφηβεία μου). Οι χαρακτήρες είναι εντελώς διαφορετικοί από μένα, κι όμως με τράβηξαν κοντά τους και με δίδαξαν την κατανόηση.
    3) Ζυράννα Ζατέλη “Και με το φως των λύκων”: Τα βιβλία της είναι ποταμός, ή ενθουσιάζουν ή δεν τα αντέχεις. Εγώ ανήκω στους πρώτους, μόλις τελειώσω το τελευταίο της, περιμένω τα επτά χρόνια που κάνει για το επόμενο.
    4) Αντώνης Σουρούνης: Ο αιρετικός. Γράφει για την ζωή του, κι έχει ζήσει πολλά. Αυτοδίδακτος και με πολύ προσωπικό ύφος. “Το Μονοπάτι στη Θάλασσα” τα λέει όλα.

    Οι Εξωτικοί
    1) Margaret Atwood: Είναι οι Καναδοί εξωτικοί? Το “Βlind Assassin” είναι το αγαπημένο μου, μια ιστορία μέσα στην ιστορία, ο ρομαντισμός μέσα στην βία των συμβάσεων. Αλλά βέβαι δεν μπορώ να διαλέξω μόνο ένα, και προτείνω οπωσδήποτε και τα “The Handmaid’s Tale” & “Oryx & Crake”.
    2) Kazuo Ishiguro “Never Let me Go”: Δεν θέλω να πω πολλά για να μην χαλάσω την έκπληξη. Διαβάστε το.
    3) Arundhati Roy “The God of Small Things”: H ινδική λογοτεχνία στα καλύτερά της.
    4) Shalman Rushdie “Midnight’s Children”: Μαγεία στην λογοτεχνία και στη ζωή.
    5) Khaled Hosseini “The Kite Runner”: Η ζωή ενός παιδιού στο Αφγανιστάν. Καταλαβαίνεις τι θα πει πόλεμος, καταλαβαίνεις τους πρόσφυγες και πόσο τυχεροί είμαστε εμείς που έχουμε επιλογή.
    6) Jeffrey Evgenides “Middlesex”: Ενα βιβλίο που δεν σε κερδίζει από τις πρώτες σελίδες, αλλά σε ρουφάει σιγά-σιγά στην ιδιαιτερότητά του, ακριβώς όπως και ο πρωταγωνιστής.
    7) Γκ.Γκ.Μαρκέζ “100 Χρόνια Μοναξιάς”: Πολύ ιδιαίτερη γραφή, μια οικογένεια, ένα χωριό, ένα παραμύθι-ποταμός.
    8) Φ.Ντοστογέφσκι “Εγκλημα και Τιμωρία”: Το πρώτο βιβλίο του Ντ. που διάβασα, παραμένει το αγαπημένο μου. Περιμένω κι αυτό να το ξαναδιαβάσω γιατί η πρώτη φορά ήταν όταν ήμουνα μαθήτρια και μια δεύτερη ανάγνωση, επιβάλεται.

    Εδώ σταματώ. Η γλώσσα των τίτλων είναι η γλώσσα στην οποία διάβασα τα βιβλία. Και δεν είναι ότι δεν ξέρω αριθμητική, αλλά ότι είναι δύσκολο να διαλέξεις ανάμεσα στους φίλους σου, όταν έχεις τόσο πολλούς και τόσο σπουδαίους!

    • ΚΑΛΛΙΟΠΗ

      Κυρία Λητώ μόλις ανακάλυψα το blog -συγχαρητήρια. Ως βιβλιοφάγος πάτησα το 15 βιβλία και διαβάζοντας τις λίστες μπαίνω στον πειρασμό να σας ζητήσω να με φέρετε σε επαφή (ηλεκτρονική) με την φίλη σας Ε.Π. γιατί φαίνεται να είναι το αναγνωστικό μου alter ego! Δεν έχω γνωρίσει ακόμη κάποιο άτομο ν’ ανταλλάξω σκέψεις για ό,τι πολύτιμο έχω διαβάσει. Χαίρομαι που υπάρχει η Ε.Π. και εύχομαι να δεχθεί κάποιου είδους επικοινωνία, αλλά και στην αντίθετη περίπτωση, ευχαριστώ για την χαρά.

      • Λητώ Σεϊζάνη

        Κυρία Καλλιόπη, εγώ ευχαριστώ που κάνατε τον κόπο να σχολιάσετε. Θα μεταβιβάσω την επιθυμία σας στην φίλη Ε.Π. Ανεξάρτητα, όμως, από αυτό, μπορείτε να παρακολουθείτε την καινούργια στήλη της Βιβλιοθεραπείας εδώ στο People and Ideas καθώς και όλα τα υπόλοιπα άρθρα μας σχετικά με τα βιβλία. Χαίρομαι που είστε και εσείς βιβλιοφάγος….

      • Γειά σου Καλλιόπη,
        η Λητώ μου μεταβίβασε το μήνυμά σου. Πρώτη φορά έχω fan για το γούστο μου στα βιβλία! Μπορείς να επικοινωνείς απ’ευθείας μαζί μου.
        Δεν υπόσχομαι να απαντάω πάντα γρήγορα (η λογοτεχνία είναι μεγάλη μου αδυναμία, αλλά όχι η μοναδική!), αλλά ελπίζω να ανταλλάξουμε ενδιαφέρουσες απόψεις!
        Ελένη

  • Λητώ Σεϊζάνη

    Και τέτοιες μέρες (πασχαλινές) άλλοι βλέπουν στην τηλεόραση για χιλιοστή φορά τον “Χριστό από τη Ναζαρέτ” του Τζεφιρέλλι κι άλλοι διαβάζουν για χιλιοστή φορά τα παιδικά θρησκευτικά αγαπημένα βιβλία “Ο χιτών”, “Κβο βάντις” και “Ο μεγάλος ψαράς”.

  • Pingback: Αγαπημένα βιβλία των φίλων του P & I — People & Ideas

Share your thoughts

You like this article? Tell us your opinion.