Is your thinking creative? Do you enjoy sharing your knowledge and widening your horizons? If yes, People & Ideas is for you. Simply be a reader or make one step further: participate and become a content curator or a content creator. With P&I, you follow, edit, create, experience and broadcast lifelong learning for everyone’s benefit.

Post a comment

  • Λητώ Σεϊζάνη

    “Σήμερα, πολλοί εκπαιδευτικοί κατανοούν ότι οι γλωσσικές δεξιότητες πρέπει να ασκούνται και στο πλαίσιο άλλων μαθημάτων πλην της γλώσσας και ότι τα οφέλη από την ανάπτυξη αυτών των δεξιοτήτων είναι προφανή ιδιαιτέρως στα μαθήματα Φ.Ε. που απαιτούν δυνατότητα αφηρημένης σκέψης και ικανότητα για κυριολεκτικό, περιεκτικό, σαφή και τεκμηριωμένο λόγο.”
    Επιβεβαιώνει εδώ ο κύριος Καψάλης την ανάγκη μιας συγκροτημένης και πλούσιας ελληνικής γλώσσας που θα στηρίζει, όχι μόνο την δημιουργία λογοτεχνίας, όχι μόνο την απλή καθημερινή συνεννόηση μεταξύ μας αλλά και την επιστήμη.

  • Φαίδρα Σίμιτσεκ

    Εμένα πάλι μου κάνει εντύπωση που χαλάρωσε στην πορεία του χρόνου η απόλυτη ανάγκη να καλλιεργηθεί συστηματικά στα παιδιά ένας επιστημονικός λόγος που να στηρίζεται στη σαφήνεια και την ακρίβεια. Είναι εκ των ων ουκ άνευ. Να ΄ταν μόνο αυτό όμως. Νομίζω ότι ο κ. Καψάλης λέει πολλά πράγματα για την παιδεία με ηρεμία και χωρίς να οξύνει τα πνεύματα και με τον τρόπο του βάζει τον καθένα, είτε είναι εκπαιδευτικός είτε όχι προ των ουσιαστικών ευθυνών του. Βέβαια μες στη δυναμική που αναπτύσσεται μεταξύ των καθηγητών και των μαθητών που βαριούνται, η οποιαδήποτε προσφορά φαντάζει έργο τιτάνειο. Αλλά υπάρχει. Γι’αυτό και η τελευταία του πρόταση «αξία ενός ανθρώπου που προσπάθησε να κάνει (τα κατάφερε άραγε;) ευσυνείδητα τη δουλειά του» είναι κατ’εμέ συγκινητική.

  • Κατερίνα Καλφοπούλου

    Καλησπέρα!!
    Διάβασα ασκαρδαμυκτί το κείμενο επειδή τα θέματα που θίγονται με απασσχολούν άμεσα ως διδάσκουσα των Μαθηματικών σε Λύκειο!
    Τολμώ να πω δυο πράγματα.
    1ο Η κοινή συνισταμένη των δυσκολιών σε όλα τα θετικά μαθήματα είναι σε πρώτη βάση αυτό που γενικά αποκαλούμε “γλωσσικές δεξιότητες”.
    Όμως το πρόβλημα δεν περιορίζεται στα δικά μας μόνο μαθήματα, από όσο συζητώ με φιλολόγους στο σχολείο.
    Προσωπικά για να ξεπεράσω μερικώς τον σκόπελο της γλώσσας καθιέρωσα στην Α’ Λυκείου το “γλωσσάρι των Μαθηματικών”, σε μια προσπάθεια εκμάθησης στοιχειωδών γλωσσικών δομών, όπως ο ορισμός, η ιδιότητα κλπ..
    2ο και σημαντικότερο όλων είναι αυτό που λέτε εδώ:
    “…στο μονοδιάστατο ελληνικό σχολείο, η διδασκαλία που θα επιχειρούσε να αναδείξει τη γενετική μιας νέας επιστημονικής ιδέας και το συνεχή “διάλογό” της με προγενέστερες και μελλοντικές, ό,τι δηλαδή συνοψίζει την ομορφιά και την ευγένεια του επιστημονικού εγχειρήματος, σπανίως αποτολμάται από τους εκπαιδευτικούς, ενώ θα ήταν έκπληξη αν την επεδίωκαν και την επικροτούσαν οι μαθητές…”
    και το οποίο αποτελεί τη “μαύρη αλήθεια” που βιώνουμε!
    Επειδή συγκαταλέγω τον εαυτό μου σε ‘κείνους που – όχι κατ’ ανάγκην από ικανότητα ή δυνατότητα, αλλά ίσως κι από επιθυμία να σπάζω την ανία και τη ρουτίνα στη σχολική τάξη – αποτολμώ να κάνω διάφορα έξω από τα παγιωμένα, συμβαίνει να αντιμετωπίζω την έκπληξη των μαθητών!
    Η έκπληξη με τη σωστή διαχείρηση κάπότε φέρνει εξαιρετικά αποτελέσματα. Όχι στη Β ή στη Γ Λυκείου.
    Δυστυχώς εκεί τα πράγματα είναι μονόδρομος!
    Ας ελπίσουμε στις επικείμενες αλλαγές.

    Αν και οι εκπαιδευτικοί αναπαράγουμε το σύστημα που μας έκανε εκπαιδευτικούς!

  • Κα Καλφοπούλου με αιφνιδιάζει ευχάριστα το γεγονός ότι υπάρχουν αρκετοί μαθηματικοί που αντιλαμβάνονται, όπως εσείς, πως η έλλειψη γλωσσικών δεξιοτήτων, μπορεί να παρεμβάλει δυσκολίες στη διδασκαλία των μαθηματικών.
    Παράλληλα δεν είχα συνειδητοποιήσει (μέχρι να διαβάσω το σχόλιό σας) τι ακριβώς κατανοούν οι μαθητές με τις γλωσσικές δομές στις οποίες αναφέρεστε (ορισμός, ιδιότητες, αξίωμα, θεώρημα κ.τ.λ.) και πόσο αυτό που τελικά κατανοούν επηρεάζει την ικανότητά τους, να επικοινωνήσουν με τη μαθηματική σκέψη.
    Νομίζω ότι αν κάνατε τον κόπο να αναρτήσετε κάποιο απόσπασμα από το “γλωσσάρι των Μαθηματικών” που δίνετε στους μαθητές σας, θα μας δίνατε ένα καλό παράδειγμα προς μίμηση και για άλλα διδακτικά αντικείμενα.

  • Εμένα πάντως, η ηρεμία του κ.Καψάλη μου βγάζει πιο πολύ προς απογοήτευση παρά προσπάθεια άμβλυνσης των μεγάλων αντιφάσεων στο σύγχρονο ελληνικό σχολείο. Πριν ένα μήνα, η δασκάλα του μικρού (Β’Δημοτικού) μου είπε:”Δεν πειράζει που κάνει πολλά ορθογραφικά λάθη, γιατί ήδη από τώρα κάνει αθροίσματα στο μυαλό του με τριψήφιους αριθμούς (;;!!). Και όπως ξέρετε, όλα τα μεγάλα μαθηματικά μυαλά ήταν ανορθόγραφα”. Αφού ξεπέρασα την προσωρινή σαστιμάρα μου, κάθισα και σκέφτηκα αρκετά, αν πρέπει να αποδεχτώ τη φύση του μικρού ή τη φύση της εκπαίδευσης.
    Αυτό που υποστηρίζω πάντως για τις φυσικές επιστήμες, είναι ότι διδάσκονται έξω στη φύση κι όχι στα εργαστήρια, πόσο μάλλον στις αίθουσες. Οι ουτοπίες όμως έχουν θέση στο διαδίκτυο, αλλά όχι στην τρέχουσα πραγματικότητα. Οπότε δάσκαλοι με προσαρμοστικότητα στα τεχνολογικά δρώμενα του 21ου είναι απλώς αναντικατάστατοι και τέλος πάντων …να τους πληρώσουμε όσο-όσο, μπας και βρουν τα παιδιά μια άκρη, είτε στο γλωσσολογικό μοντέλο επικοινωνίας είτε στη διαμόρφωση καθολικής προσωπικότητας

  • Φαίδρα Σίμιτσεκ

    Καλησπέρα Makailer. Ανοίγεις εδώ ένα άλλο πολύ ενδιαφέρον θέμα που θέλει διερεύνηση… διάβαζα μάλιστα σήμερα κάτι απίστευτα πράγματα εφαρμογής ενός απλού και πολύ χρήσιμου λογισμικού δημιουργίας «νοητικής χαρτογράφησης» (mind map) στη διδασκαλία οποιουδήποτε μαθήματος, πράγμα που ενθουσιάζει τρομερά τα παιδιά. Το mind map κυκλοφορεί σε ελεύθερη έκδοση σαν freemind και σε απλά ελληνικά είναι ένα λογισμικό που βοηθάει στην οργάνωση ή δόμηση της σκέψης/ ένος θέματος κτλ.

  • Κατερίνα Καλφοπούλου

    Καλησπέρα σε όλους και ιδιαιτέρως στον hfr τον οποίον χαίρομαι που…αιφνιδίασα με το σχόλιο μου! Χαίρομαι πολύ που μου δίνει τη δυνατότητα να συμπληρώσω το αρχικό μου σχόλιο, κυρίως όμως χαίρομαι γιατί αναζητώντας στο μυαλό μου μιαν απάντησή εντόπισα κάποια ενδιαφέροντα θέματα σχετικά με την κατανόηση και για να ξεκαθαρίσω κάπως το τοπίο να εξηγήσω πως το “γλωσσάρι των Μαθηματικών” δεν είναι κάτι που δίνω έτοιμο εγώ, ούτε ως έντυπο ούτε καθ’υπαγόρευση για να το μάθουν οι μαθητές. Το “γλωσσάρι” λειτουργεί ως εξής:
    Όταν διαπιστώνω πως μια μαθηματική έννοια που είτε έπρεπε να την γνωρίζουν είτε εγώ νόμιζα πως την γνώριζαν (αφού θεωρητικά την έχουν διδαχτεί στο Γυμνάσιο), είναι άγνωστη τη σημειώνω στον πίνακα και ζητώ να βρουν και να γράψουν, ως εργασία στο σπίτι, τον ορισμό ή ό,τι απαιτεί η συγκεκριμένη έννοια. Στο επόμενο μάθημα κάποιοι μαθητές διαβάζουν τι έγραψαν. Ψάχνουν είτε σε λεξικά είτε στο διαδίκτυο και σπανιότερα σε βιβλία Μαθηματικών! Αυτά που ακούγονται από τα παιδιά σχολιάζονται γενικώς και όταν πρέπει διορθώνονται κυρίως από μένα.
    Τι πετυχαίνουμε με αυτό; Κρατηθείτε!! Αυτό που πετυχαίνουμε κυρίως είναι να “αντιληφθώ” εγώ τι έχουν στο μυαλό τους! Σας πληροφορώ ότι συχνά εκπλήσσομαι.. Σήμερα είχα μια ιδιαίτερη εμπειρία στη Γ’ όμως που δεν έχουμε γλωσσάρι, μεγάλα παιδιά γαρ! Είναι απίστευτα μεγάλη η απόκλιση στη σκέψη τετριμμένων θεμάτων, για τα οποία εμείς έχουμε δεδομένο πως οι μαθητές τα βάζουν στην ίδια ακριβώς βάση με μας..
    Από το γλωσσάρι δεν θα αναρτήσω κάτι όπως μου ζητάτε, γιατί είναι τετράδια των παιδιών και προσωπικές τους σημειώσεις, αλλά θα σας πρότεινα να ρίξετε μια ματιά σε μια σχετική μου ανάρτηση εδώ:
    http://mathandliterature.blogspot.com/2010/12/blog-post_22.html
    ή ακόμη κι εδώ:
    http://mathandliterature.blogspot.com/2011/01/blog-post_09.html

    Αν θέλετε να συζητήσουμε κι άλλες λεπτομέρειες είμαι στη διάθεσή σας.

Leave a comment to Κατερίνα Καλφοπούλου Cancel reply

You like this article? Tell us your opinion.