Is your thinking creative? Do you enjoy sharing your knowledge and widening your horizons? If yes, People & Ideas is for you. Simply be a reader or make one step further: participate and become a content curator or a content creator. With P&I, you follow, edit, create, experience and broadcast lifelong learning for everyone’s benefit.

(ΕΛ) Δέος ή βαρετή υποχρέωση;

Sorry, this entry is only available in Greek.

Lito Seizani

Lito Seizani is a translator and a writer. She studied Italian and did her post-graduate studies in the field of translation. As a translator she worked for various magazines and for a television channel. She has published four volumes of poetry, a book for children, and has translated among other things, books by Thomas Hardy and Giovanni Verga.  She works on a daily basis for www.peopleandideas.gr as editor and writer. Some of her texts you can also find at her website.

Post a comment

  • Σε συνδυασμό και με την ανάρτηση Διάβασμα https://peopleandideas.gr/2010/10/04/reading-2/ που επανήλθε, νομίζω ότι τα “κλασσικά” αναγνώσματα δε βρίσκουν αναγνώστες όχι γιατί έχασαν τη μαγεία τους, αλλά γιατί μας φαίνονται ότι κυλάνε αργά, σε μια εποχή που τρέχει σαν εκείνο το χαμστεράκι στη ροδα του. Το ίδιο συμβαίνει και με τις ταινίες και με τη μουσική.
    Ο χρόνος για ένα βιβλίο είναι πλέον δυσεύρετος και σε ενδιαφέρει όχι το ταξίδι του, αλλά μόνο το να φτάσεις στο τέρμα του, για να πάρεις το επόμενο καράβι, σαν καλός καταναλωτής.
    Προσωπικά, έχω τον Αλεξέι Φιοντόροβιτς να με κοιτάει και να τον κοιτάω κάμποσα χρόνια. Δε μαλώνουμε όμως, γιατί ξέρω ότι θα είναι εκεί πάντα και θα με περιμένει.

  • Λητώ Σεϊζάνη

    Τον Αλεξέϊ Φιοντόροβιτς και τ’αδέλφια του; Αν είναι καλή μετάφραση, μην τον κοιτάς, όρμα…
    Το διάβασμα στα χρόνια του φαστ φουντ λοιπόν. Έτσι είναι, όπως τα λες. Πλην όμως το διάβασμα των κλασσικών είναι μια απόφαση που πάντα σε ανταμείβει. Και παρεμπιπτόντως το Vanity Fair είναι ένα πολύ ενδιαφέρον βιβλίο.

  • Εισαγωγή-επιμέλεια από τα ρώσσικα-Έλλη Αλεξίου, Μετάφραση: Κωστελένος. Οι δασείες και οι περισπωμένες με βοηθούν βέβαια στο κλίμα παλιών αιώνων, αλλά είπαμε, ο χρόνος στο βιβλίο κυλάει σαν εκείνους τους αγρότες του Jack Daniels, που έπαιζαν με τους φελλούς. Από την άλλη, ποιος με κυνηγάει;;;;;
    Έχεις δίκιο Λητώ, ευκαιρία να ψάξω και για το Vanity.

  • Λητώ Σεϊζάνη

    Προηγείται ο Ντοστογιέφσκη, θα συμφωνήσει και η Φαίδρα.

  • Φαίδρα Σίμιτσεκ

    🙂 @Λητώ. Μετά από τα τόσα που έχουμε πει για τον αγαπημένο Φιοντόρ, μπορώ να ζητήσω επισήμως και δημόσια ένα άρθρο γι’αυτόν;
    @Makailer. Έχει απόλυτο δίκιο θα ξεκινήσεις με τ’αδέλφια. Να προσθέσω σε αυτά που λες ότι δεν μπορώ να διαβάσω πλέον λογοτεχνία που να μην έχει και φιλοσοφία. Οπότε δεν αισθάνομαι τύψεις ή δέος για κάτι ή κάποιον (π.χ. Προυστ το ομολογώ), ή απαίσια καταναλώτρια αλλά σκέφτομαι ότι κάθε πράγμα έρχεται στην ώρα του. Εξάλλου αναρωτιέμαι πολλές φορές αν τελικά είναι το βιβλίο που σε βρίσκει ή εσύ αυτό…

  • Λητώ Σεϊζάνη

    Πολύ θα ήθελα να το γράψω αλλά χωράει σ’ένα άρθρο;

  • Φαίδρα Σίμιτσεκ

    Καλά, μπορείς να επιλέξεις ένα ιδιαίτερο θέμα, ή έναν χαρακτήρα… δεν σε φοβάμαι καθόλου :-).

  • Λητώ Σεϊζάνη

    Όσον αφορά τους κλασσικούς δεν συμφωνώ με τη ρήση του M.Twain ότι κλασσικό είναι κάτι που όλοι θα ήθελαν να έχουν διαβάσει και κανείς δεν θέλει να το διαβάσει.

  • Pingback: «Το Ημερολόγιο ενός Τρελού” του Νικολάι Γκόγκολ — People & Ideas

Share your thoughts

You like this article? Tell us your opinion.