Is your thinking creative? Do you enjoy sharing your knowledge and widening your horizons? If yes, People & Ideas is for you. Simply be a reader or make one step further: participate and become a content curator or a content creator. With P&I, you follow, edit, create, experience and broadcast lifelong learning for everyone’s benefit.

(ΕΛ) Οι γιαγιάδες!

Sorry, this entry is only available in Greek.

Ειρήνη Κοκκόρου

(ΕΛ) Η Ειρήνη Κοκκόρου είναι Κοινωνική Λειτουργός εδώ και είκοσι χρόνια. Εργάζεται με παιδιά προσχολικής ηλικίας και με τους γονείς τους, σε παιδικούς σταθμούς και νηπιαγωγεία. Υπάρχει και εξελίσσεται μαζί τους. Χάρη στα μικρά παιδιά μυείται καθημερινά στο ξάφνιασμα της πρώτης τους ματιάς στον κόσμο. Στην επιθυμία της προσέγγισης με ανοιχτές όλες τις αισθήσεις. Χάρη στα παιδιά και τους γονείς τους είναι σε μια διαρκή μαθητεία. Νοιώθει ευγνώμων που καταφέρνει να "μεγαλώνει" μαζί τους, διασώζοντας και φροντίζοντας το μικρό παιδί μέσα της.

Post a comment

  • Μαριάννα Καραβασίλη

    Ως εδώ έφτασε η μυρουδιά απ’ τις αβιόλες. Ευωδιαστό κείμενο γεμάτο σεβασμό για τη σοφία των γιαγιάδων.

    • Ειρήνη Κοκκορού

      Για τη σοφία των γιαγιάδων του!
      Δες τε με τι λιτό και μεστό λόγο την περιγράφει ο Παναγιώτης Κουσαθανάς στο αληθινό του παραμύθι “Μυζήθρα , ζυμήθρα”:
      “Σαν τα δέντρα, χωρίς να το ξέρουν, έπαιρναν το ελάχιστο, έδιναν το μέγιστο, κι ήταν, αν και ριζωμένες βαθιά στη γη, πουλιά έτοιμα να πετάξουν”.

      Κι όσο για την ευωδιά τους!
      “…είχαν χωνέψει όλες τις αισθήσεις τους σε μια: την όσφρηση. Έβλεπαν , άκουγαν, άγγιζαν, μύριζαν γεύονταν με τη μύτη. Γι΄αυτές ακόμη και τα χρώματα (“γιάντα πή΄ες κι αγόρασες ευτό το σκατουλί φ΄στάνι;”, ακόμη κι η καλοσύνη του ανθρώπου (“τρ’ αντάφυλλο μυρίζ΄η ψυχή τ΄”) ή η κακία του (“φούχι! από ζωντανός βρομεί!” είχαν οσμή”.

  • A. Πάρπα

    Σπουδαίοι, σοφοί κι΄ευτυχισμένοι οι απλοί άνθρωποι που χαίρονται κι αγάλλονται και “μαλακώνει σαν το ζυμάρι” η ψυχή τους με τα αληθινά δώρα της ζωής, τα μικρά θαύματα που συντελούνται καθημερινά γύρω μας, μα εμείς οι δύστυχοι τα προσπερνάμε με σκληρότητα κι αδιαφορία. Είχα την μεγάλη τύχη ο πατέρας μου να ανήκει σ΄αυτή την ξεχωριστή κατηγορία ανθρώπων. Κοιμήθηκε στα 90 του έχοντας πάντα τον ενθουσιασμό και τη χαρά μικρού παιδιού στη ψυχή του:
    “Έλα κόρη να δεις!”
    “Τι είναι μπαμπά μου;”
    “Έλα, τρέξε, γρήγορα…να για δες εκείνο το σύννεφο!!!”

    • Ειρήνη Κοκκορού

      Στάθηκες τυχερή που μεγάλωσες πλάι σε έναν σοφό! Κοιμήθηκε..μα θα αναγεννάτε κάθε φορά που εσύ θα στρέφεις το βλέμμα σου πέρα από το συνωστισμό του κόσμου για να αφοσιωθείς σε ένα σύννεφο, σε ένα λουλούδι, σε μια κορυφογραμμή…Κάθε φορά που θα απευθύνεσαι σε κάποιον πλάι σου , όλο λαχτάρα, ποθώντας να μοιραστείς την ομορφιά: “Έλα να δεις!”.

Share your thoughts

You like this article? Tell us your opinion.