Is your thinking creative? Do you enjoy sharing your knowledge and widening your horizons? If yes, People & Ideas is for you. Simply be a reader or make one step further: participate and become a content curator or a content creator. With P&I, you follow, edit, create, experience and broadcast lifelong learning for everyone’s benefit.

(ΕΛ) @museum.ephemera

Sorry, this entry is only available in Greek.

Post a comment

  • 1. Είκοσι χρόνια τώρα έχω δει εκθέσεις και εκθέσεις. Με τον άντρα μου έχουμε κάνει χιλιόμετρα σε ευρωπαϊκά μουσεία, στη βόρεια Αφρική( πριν την αραβική άνοιξη), στη Ν. Υόρκη και αλλού. Καμμιά έκθεση, όσο πετυχημένη να είναι, όσους van Gogh και να περιέχει, δεν συγκρίνεται με την performance art. Είναι εντελώς διαφορετική εμπειρία και η συμμετοχή συμβάλλει σε μια ωφέλιμη εσωτερική διαδικασία.
    2. Με απλά λόγια, ξεκινάς το πρωινό του Σαββάτου ή της Κυριακής, πηγαίνεις στο μουσείο, αφήνεις τα πράγματά σου και τις σκέψεις σου στη θυρίδα και ετοιμάζεσαι να ζήσεις μια πρωτότυπη εμπειρία. Αφήνεσαι να σε πάρει από το χέρι η Abramovic και να μπεις σε αυτό που λέγεται performance art. Μόλις τελειώσεις πηγαίνεις να δεις τους έλληνες εικαστικούς με τις εκπληκτικές δράσεις. Μπορεί να γίνει και αντιστρόφως. Οταν ολοκληρώσεις όλο αυτό τα βήματά σου σε οδηγούν στο χώρο του καφέ και του πωλητηρίου. Αφού περιεργαστείς τα τέχνεργα ελλήνων εικαστικών (Αννα Θεοχαράκη, Μαριγώ Κάσση, Κατερίνα Χριστοφορίδη) και άλλων που ξεχνώ. Αφού φυλλομετρήσεις βιβλία και περιοδικά , αγοράζεις ένα υπέροχο σημειωματάριο εμπνευσμένο από το μουσείο γιατί θα σου χρειαστεί σε λίγο.
    Οι μυρωδιές που έρχονται από το καφέ σε καλούν και μιας και έχει επέλθει και η “μουσειακή κόπωση” δοκιμάζεις την θεσπέσια τούρτα αμυγδάλου( έχω ξαναπεί για αυτό το γλυκάκι), και πίνοντας τον καφέ σου καταγράφεις την εμπειρία σου στο μπλοκάκι που αγόρασες. Είναι δυνατόν να λείπει από το αρχείο σου η συνάντηση σου με τη Marina Abramovic;

Share your thoughts

You like this article? Tell us your opinion.