Êtes-vous créatif? Aimez-vous partager vos connaissances et élargir vos horizons? Si oui, People & Ideas est là pour vous: soyez simplement un lecteur ou franchissez une étape de plus et participez en devenant un curateur de contenu ou un créateur de contenu. Vous ferez ainsi l’expérience du lifelong learning au bénéfice de tout en chacun!

(ΕΛ) Προσπάθεια ψυχανάλυσης του Πινόκιο

Désolé, cet article est seulement disponible en Grec et Anglais.

On en discute?

  • Όλγα Λαζοπούλου

    Υπέροχη ανάλυση του τόσο γνωστού παραμυθιού. Λητώ, μου άνοιξες την όρεξη να το διαβάσω. Με άλλο μάτι αυτή τη φορά.

  • Λητώ Σεϊζάνη

    Αρκεί να είναι μια έκδοση « χωρίς περικοπές και συντομεύσεις ».

  • Πολύ καλή ανάλυση, Λητώ. Ποτέ δεν έχω διαβάσει το παραμύθι και τώρα μου άνοιξε κι εμένα η όρεξη.

    (όχι, δεν ακούγεσαι ηθικοπλαστική :-))

  • Κι εγώ την συντομευμένη έκδοση έχω διαβάσει αλλά το απόσπασμα που παραθέτεις είναι πολύ ωραίο – και άκρως σουρεάλ 🙂 – πραγματικά ανοίγει την όρεξη.
    Θυμόμουν τον χαρακτήρα ως κλασσικό παιδί που θέλει με κάθε τρόπο να παίξει. Ίσως επειδή ήμουν κι εγώ παιδί, ένα παιδί χωρίς πολλές ευκαιρίες για παρεκτροπές, έβρισκα τις αταξίες του Πινόκιο φυσιολογικές και αντί γι αυτές μου έχει μείνει ο τρόπος που « κατέκτησε » την καρδιά που ένιωθε να του λείπει.
    Η ενήληκη (και πολύ προσεκτική) ματιά σου έχει πολύ ενδιαφέρον.

  • Λητώ Σεϊζάνη

    Αν ισχύουν τα όσα διάβασα στην ιταλική Βικιπαίδεια, η αρχική πρόθεση του συγγραφέα δεν ήταν να γράψει ένα βιβλίο για παιδιά. Μάλιστα στην πρώτη έκδοση, ο κούκλος πέθαινε μετά από μια σειρά λαθών. Στις επόμενες εκδόσεις που δημοσιεύθηκαν σε συνέχειες σε ένα παιδικό έντυπο του 1881 η ιστορία επεκτάθηκε και πήρε τη μορφή που γνωρίζουμε σήμερα.
    evi χαίρομαι που δεν σου φάνηκε ηθικοπλαστικό και e έχεις δίκιο, η ματιά μου είναι όντως ενήλικη. Δεν ξέρω πώς θα σχολίαζε ένα παιδί που θα διάβαζε τον Πινόκιο σε μη συντομευμένη έκδοση.

  • Όταν γράφτηκε ο Πινόκιο ήταν Π.Φ. ήτοι προ-Φρόυντ. Άρα η έμφαση στον πατέρα είναι όντως η αρχαιοελληνική, όπως υποστηρίζεις Λητώ. Αυτό όμως που δε σχολιάσατε κυρίες μου, είναι η διακριτική, εξωραϊσμένη και φυσικά μοναδική γυναικεία παρουσία της Νεράιδας. Γλυκειά και γαλαζομάτα, ξανθή αγαπημένη Παναγιά, που δε μαλώνει, δε δέρνει, απλώς συμβουλεύει με χαλαρό τρόπο.
    Ο Πινόκιο δεν τρελαίνεται για να βρει μαμά, θέλει όμως να γίνει αληθινός. Τη σήμερον, που οι μαμάδες αποκαλούν τα 15χρονα « γαϊδούρια » τους, « μωρά τους », ο σύχρονος Πινόκιο ευνουχίζεται και παραμένει ξύλινος, ένα παιχνίδι στο οικογενειακό ράφι, που αν τύχει και ματώσει στο παιχνίδι-μπουνίδι, θα γίνει καταγγελία στο Συμβούλιο Επικρατείας. Ο Πινόκιο χρειάζεται την Κόλαση, το Γάτο και την Αλεπού, τη ράσπα που θα τον « στρώσει », θα τον « τρίψει » και από ξύλινο θα τον κάνει ατσάλινο, άρα ανθρώπινο.
    Προς Θεού, δε θέλω να προσβάλλω κανέναν, ούτε μιλάω σαν μπαμπάς με συμπλέγματα. Το ζήτημα δεν είναι αν είμαστε ηθικοπλαστικοί αλλά κυρίως πόσο πλαστικοί είμαστε στην « ηθική » μας…..

  • Λητώ Σεϊζάνη

    Makailer, ως συνήθως εύστοχες οι παρατηρήσεις σου. Για το ότι ο πατέρας είναι η κεντρική μορφή σε σχέση με το παιδί και όχι η μάνα, θα πρέπει ν’αναζητήσουμε ίσως ποιές ήταν οι σχέσεις του συγγραφέα με τους γονείς του. Όσο για τη Νεράϊδα, γλυκειά μεν αλλά τον ρίχνει στο φιλότιμο και ίσως τελικά του δημιουργεί περισσότερες ενοχές απ’όλους τους άλλους. Πράγματι, ο Πινόκιο μέσα απ’τις κακουχίες καταφέρνει να γίνει άνθρωπος, να ξεπεράσει την ξύλινη υπόστασή του, κάτι που μπορεί να μην το κατορθώσουμε όλοι στη διάρκεια του βίου μας. Το βιβλίο, πάντως, πρέπει να παραδεχτείς ότι έχει πολύ ζουμί για ψυχανάλυση.

  • Pingback: Προσπάθεια ψυχανάλυσης του Πινόκιο « Vanessa111's Weblog

  • Pingback: Οι αδελφοί Σάουρα — People & Ideas

  • Pingback: Αγαπημένα βιβλία των φίλων του P & I — People & Ideas

  • Ντομινίκ Ανδρεάδου-Μολίν

    Πάρα πολύ ωραία η ανάλυσή σου Λητώ,δεν είχα δώσει πολύ βάθος στο παραμύθι και μάλλον χωρίς να μπορώ να το εξηγήσω δεν μου άρεσε κι’όλας ιδιαίτερα.Νομίζω πως δεν είχα κατάλαβει πως με ενοχλούσε η κακή πλευρά του παιδιού και βέβαια του ανθρώπου.Ευτυχώς που υπάρχει μεταμόρφωση και μαζί ελπίδα γιά υπέρβαση.

    • Ευχαριστώ για το σχόλιο, Ντομινίκ. Όπως λέω στην αρχή, έχουμε συνδέσει περισσότερο τον κούκλο αυτό με το γεγονός ότι έλεγε ψέματα και μεγάλωνε η μύτη του. Τα ψέματα τα έλεγε για να γλυτώσει τις ευθύνες, όπως κάνουν τα περισσότερα παιδιά που οι γονείς τους τα πιέζουν να κάνουν κάτι δυσάρεστο « για το καλό τους ». Ίσως στους περισσότερους να είναι αντιπαθητικός ο Πινόκιο γιατί έχει επίσης την παράξενη ιδιότητα να συμπεριφέρεται σαν άνθρωπος ενώ είναι κούκλος. Αυτό βέβαια έχει να κάνει με την προέλευσή του, την Κομέντια ντελλ’Άρτε, αλλά δεν παύει να αποτελεί και μια μεταφορά της ανθρώπινης φύσης, των ρόλων που υποδυόμαστε καμμιά φορά στην καθημερινότητά μας.

  • Ο Πινόκιο είναι το βιβλίο που έχει μεταφραστεί περισσότερο απ’όλα, μετά την Βίβλο!

Laissez un commentaire

Cet article vous a plu? Dites-nous ce que vous en pensez.