Êtes-vous créatif? Aimez-vous partager vos connaissances et élargir vos horizons? Si oui, People & Ideas est là pour vous: soyez simplement un lecteur ou franchissez une étape de plus et participez en devenant un curateur de contenu ou un créateur de contenu. Vous ferez ainsi l’expérience du lifelong learning au bénéfice de tout en chacun!

On en discute?

  • Φαίδρα Σίμιτσεκ

    Δεν έχω μια συγκεκριμένη απάντηση. Το εύκολο είναι να βρούμε ένα αίτιο σε ένα πολυδιάστατο θέμα αλλά και να βρούμε έναν φταίχτη και μόνο, ο Άλλος.
    Επειδή τα ζόρια θα πάνε όλο και χειρότερα, καθώς η οικονομική κρίση είναι αποτέλεσμα της πολιτικής κρίσης, προτείνω το ακόλουθω τραγουδάκι a propos

    από τη σελίδα http://www.recession-sessions.com/ να παν τα φαρμάκια κάτω αν γίνεται…
    Αυτός ο χείμαρρος λόγου πολύ μου άρεσε…

  • Φαίδρα Σίμιτσεκ

    Και μια σουρεαλιστική απάντηση/ προσέγγιση…

  • Λητώ Σεϊζάνη

    Βλέποντας την παραπάνω λίστα, αναρωτιέμαι μήπως θα ήταν καλύτερα να πούμε τι (και ποιός) δεν φταίει. Πάντως σοβαρά, κατά τη γνώμη μου είναι η ημιμάθεια, η οποία είναι χειρότερη από την αμάθεια επειδή περνάει για γνώση. Αυτό είναι το πρώτο, δηλαδή η έλλειψη πραγματικών ενδιαφερόντων, εις βάθος, που οδηγεί στην αδιαφορία, την ανία, την απάθεια. Το δεύτερο είναι ο φθόνος για τον διπλανό που οδηγεί πάντα σε πολιτική, ποδοσφαιρική, θρησκευτική διχόνοια και σε φανατισμό. Όταν δεν υπάρχει ομόνοια για τον συμπατριώτη μας, αγάπη και σεβασμός για τον γείτονά μας, οδηγούμαστε σε μια ανοργάνωτη, θεότρελη κατάσταση. Το τελευταίο είναι μια έλλειψη ψυχραιμίας στις αντιδράσεις μας που οδηγεί σε απώλεια του μέτρου και σε υπερβολές που δεν μας κάνουν καλό. Αυτά για μένα είναι τα αίτια, τα υπόλοιπα είναι αποτελέσματα.

  • Όλγα Λαζοπούλου

    Αυτά τα πολλά ερωτηματικά συνιστούν ένα από τα καλύτερα άρθρα που γράφτηκαν ποτέ στο Ρ&Ι. Που μας βάζει σε πολλές σκέψεις… Παρ’ όλα αυτά δεν μπορώ να πω « τις πταίει ». Μήπως όλα είναι αλληλένδετα;

  • Λοιπόν,όλα τα παραπάνω είναι σωστά, πολύ, λίγο ή απόλυτα.
    Εγώ όμως κατέληξα σε άλλο συμπέρασμα: Εγώ φταίω. Γιατί τόσα χρόνια έβλεπα αυτό το χάλι μας, καταλάβαινα ότι θα μας βρουν μαύρες μέρες και όμως ΔΕΝ ΕΚΑΝΑ ΤΙΠΟΤΑ. Και τώρα που ήρθαν τα δύσκολα το μόνο που κοιτάω, είναι να σώσω το τομάρι μου.

  • Βάζοντας και τον εαυτό μου μέσα θα έλεγα χωρίς να έχω μεγάλη πείρα στη ζωή:

    1. Βόλεμα,
    2. Κρυφοζήλια/κουτοπονηριά προς τον πλησίον,
    3. Ανοργανωσιά κρατικών μηχανισμών/ κράτος-εχθρός,
    4. Έλλειψη θάρρους για πραγματοποίηση ονείρων,
    5. Σύγχυση ταυτότητας Έλληνα (Ευρωπαίος ή middle eastern?),
    6. Νοοτροπία – συχνά δικαιολογημένη- « Ζώ το τώρα, και ό,τι αρπάξω, ποιός νοιάζεται για το αύριο »
    7. ΓΚΡΙΝΙΑ ΠΑΝΤΟΥ ΚΑΙ ΜΗΔΕΝ ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ, ΜΟΝΟ ΘΕΩΡΙΑ.

    Από τις καλύτερες αναρτήσεις. Μπράβο!

  • Φταίει η γλώσσα. Όταν δεν υπάρχει γλώσσα, δεν υπάρχει μόρφωση. Δεν υπάρχει γνώση, δεν υπάρχει φιλοσοφία, δεν υπάρχουν μαθηματικά, ούτε αρχιτεκτονική ή νομική. Πλέον έχουμε αποφοίτους πολυτεχνείου ή πανεπιστημίου οι οποίοι δεν μπορούν να γράψουν σωστά, να συντάξουν 10 αράδες με ειρμό και νόημα. Άσε την ανορθογραφία…
    Και προφανώς δεν μπορεί να υπάρξει ούτε σωστή εργασία. Πώς θα μεταφέρει την εργασία του κάποιος αν όχι με τον γραπτό λόγο; Σε μιαν εταιρία θα πρέπει να γραφούν εκθέσεις, να γίνουν μελέτες και να μεταφερθούν από το ένα τμήμα στο άλλο. Όλα αυτά είναι αδύνατα χωρίς σωστή διατύπωση, χωρίς σωστή και εις βάθος γνώση της γλώσσας.
    Φαίνεται ότι η κατάργηση της καθαρευούσης και του μονοτονικού ήταν μέγιστα σφάλματα. Ζούμε την αυτοκατάργηση ενός έθνους μέσα από την διάλυση της γλώσσας του. Όσο γνωρίζω πρέπει να πρόκειται για μοναδική περίπτωση στην ιστορία.

  • φταίει ό,τι ο άνθρωπος, ενώ είναι ένα ον, ζει σαν προϊόν

  • Λητώ Σεϊζάνη

    Ναι, ένα προϊόν που υπαρχει μόνο για να καταναλώνει προϊόντα.

  • Καί βεβαίως, το πρόβλημα της Ελλάδος δεν είναι πολιτικό ή οικονομικό, αλλά πολιτιστικό. Τα υπόλοιπα είναι αποτελέσματα.
    Και μια που είπα πολιτιστικό, να βάλουμε ένα τραγούδι με ωραία όργανα και φωνή

  • Φαίδρα Σίμιτσεκ

    @Philip.
    Δυστυχώς πιστεύω ότι έχεις δίκιο, σε γενικές γραμμές, στην τοποθέτησή σου. Όμως δεν αντέχετε τόση αρνητικότητα. Μάλλον παραλύει παρά ενεργοποιεί. Είναι όπως όταν μαλώνεις κάποιον επανειλημμένα (π.χ. είσαι τεμπέλης). Στο τέλος γίνεται πράγματι αυτό με το οποίο τον χαρακτηρίζεις. Είδες που σε πρόσφατες δημοσκοπήσεις, η πλειοψηφία των ερωτηθέντων ζητούν ριζικές αλλαγές. Πώς θα το βρούμε αυτό το φως; Φοβάμαι ότι η απάντηση είναι για άλλη μια φορά η φυγή στο εξωτερικό.

  • Πολύ θλιβερό πάντως να καταστρέφεις την ίδια σου την χώρα, είτε με απεργίες που την παραλύουν (όπου οι μισοί πολίτες ταλαιπωρούν τους άλλους μισούς πάντα, βέβαια, για το καλό τους υποτίθεται) είτε με βανδαλισμούς. Και πιο θλιβερό που έχουμε συνηθίσει τα τελευταία χρόνια το θέαμα των βανδαλισμών και το παρακολουθούμε απαθώς.

Laissez un commentaire

Cet article vous a plu? Dites-nous ce que vous en pensez.