Êtes-vous créatif? Aimez-vous partager vos connaissances et élargir vos horizons? Si oui, People & Ideas est là pour vous: soyez simplement un lecteur ou franchissez une étape de plus et participez en devenant un curateur de contenu ou un créateur de contenu. Vous ferez ainsi l’expérience du lifelong learning au bénéfice de tout en chacun!

On en discute?

  • Φαίδρα Σίμιτσεκ

    Το κείμενό σου είναι πάρα πολύ πλούσιο.
    Έδωσες έμφαση στην ευθανασία, θα μπορούσαμε να μιλήσουμε για την τρέλλα, την ιστορία της, αν η καλλιτεχνική έκφραση είναι μια για όλους, σχιζοφρενής ή όχι.Θα ήθελα και περισσότερο σχολιασμό για τα έργα, τι σου έκανε εντύπωση. Να’χαμε και την άποψη-ερμηνεία ενός ψυχαναλύτη…
    Διαβάζω στα γρήγορα ότι ο Prinzhorn παρόλο που πέθανε το ’33, συμπαθούσε τη ναζιστική φιλοσοφία και σ’αυτό το πλαίσιο άρπαξε χωρίς άδεια τα 6 000 έργα απ’τους τροφίμους του ψυχιατρικού νοσοκομείου…ήθελε να δικαιολογήσει και να στιγματίσει αυτήν την ομάδα ανθρώπων μέσω της τέχνης τους και μάλλον όχι να τους αναδείξει. Είναι αλήθεια;
    Θα κοιτάξω αργότερα για περισσότερα, θα σκεφτώ και θα επανέλθω 🙂

  • Makailer σ’ευχαριστούμε για τον περίπατο στα « σκοτεινά μονοπάτια » της ψυχής!!!!!!

  • Άρα για τον Prinzhorn έκανα λάθος. Δεν πρόλαβε να τους δει να πεθαίνουν από « θεραπεία ». Όσο για τα έργα, ένας-δύο από τους τροφίμους που φαινόταν ότι είχαν καλλιτεχνική φύση (κάτι αρχιτέκτονες ή ζωγράφοι) πάλευαν με υδατογραφήματα, πολλά και ζωηρά χρώματα και κύκλους, συνέχεια κύκλους, κυκλικά σχήματα. Στους υπόλοιπους μεταξύ μουτζούρας και σχέδιο με μολύβι, διέκρινες μια μοναχική φιγούρα, κάποιον σε ένα τραπέζι, κάποιος με φωτοστέφανο, διάφορα όντα (λύκοι ήταν, βρυκόλακες/λυκάνθρωποι ήταν θα σε γελάσω). μια γυναίκα μόνο είχε φτιάξει έναν ήλιο σκέτο, σαν παιδικό σχέδιο. Υπήρχαν πολλά προσωπικά στοιχεία στις ταμπέλες δίπλα. Π.χ. ένας υπάλληλος, σταθερός, με οικογένεια, αξιοπρεπής, ξαφνικά βγήκε λέει στην Alexanderplatz με αμπέχωνο και έδινε διαταγές. Εε αυτουνού τα σχέδια ήταν όλα με στρατούς και θανάτους.
    Άβυσσος παιδιά, άβυσσος!!
    Η ευθανασία ήταν και θα είναι διαχρονική. Αυτή τη στιγμή που μιλάμε (το γνωρίζω από πικρή προσωπική πείρα) 3 ιδρύματα στη Δυτική Θεσσαλονίκη, ΝΠΙΔ, με παιδάκια με νοητική υστέρηση, με down, με κληρονομικά μεταβολικά νοσήματα, δεν έχουν να τα σιτίσουν, πόσο μάλλον να τα περιποιηθούν (καθημερινό λούσιμο, περιποίηση πληγών ή εκδορών από αυτοτραυματισμούς κτλ). Δεν υπάρχει προς το παρόν κάποια εναλλακτική λύση, τα ιδρύματα κλείνουν και το καταστατικό δεν προβλέπει μετάβαση σε κάποιου είδους δημόσια διαχείριση. Δεν πρόκειται για μιας μορφής ευθανασία κι αυτό;;;
    Δεν ήθελα να σας καταθλίψω νυχτιάτικα, αλλά είναι που γύρισα κι από το Λευκό Πύργο και « εντυπωσιάστηκα » από τους αγανακτισμένους. Πιο πολύ αηδιασμένος, παρά αγανακτισμένος

  • Λητώ Σεϊζάνη

    Το θέμα της ευθανασίας δεν έχω τις απαραίτητες γνώσεις για να το θίξω αλλά σκέφτομαι απλώς ότι οι άνθρωποι που ταλαιπωρούνται από ψυχικές νόσους, συνήθως έχουν και αυτή την πλευρά την δημιουργική που προσφέρει αριστουργήματα στον κόσμο(βλ.και Κίρχνερ παραπάνω). Φυσικά αν τα βάλεις σε μια ζυγαριά, από τη μια δηλαδή ο άνθρωπος που φτύνει αίμα και μαρτυράει σ’όλη του τη ζωή κι από την άλλη τα έργα του που μένουν για τις επερχόμενες γενιές, δεν ξέρω τι είναι πιο σημαντικό.
    Μπορείς να μας πεις γιατί είσαι αηδιασμένος; Με τον κόσμο που είδες ή με τη γνωστή υπάρχουσα πολιτική κατάσταση;

  • Φαίδρα Σίμιτσεκ

    Μπορεί η ψυχανάλυση να έσβησε το όριο μεταξύ του τι είναι τρέλλα και αυτού που λέμε « νορμάλ », η κοινωνία (εμείς δηλαδή) έχει πάντα αυτό το αρχέγονο φόβο του διαφορετικού και θέλει κατά βάθος να το σβήσει από προσώπου γης γιατί δεν το αντέχει. Σε πρόσφατη έκθεση ζωγραφικής που πήγα είδα έργα που απεικονίζουν ψυχιατρικό ίδρυμα του ’80 στη Γαλλία και δεν πίστευα αυτό που έβλεπα – γυμνούς ανθρώπους καθισμένους σε ένα κρεββάτι- τόσο που ρώτησα να μου επιβεβαιώσουν την ημερομηνία δημιουργίας. Ορίστε επιπλέον και αυτά που μας λες…
    Για να επανέλθω στο Prinzhorn collection. Πολλοί μεγάλοι καλλιτέχνες είδαν τα έργα αυτά με μεγάλο ενθουσιασμό και εμπνεύστηκαν από αυτά, είδαν δηλαδή την καλλιτεχνική έκφραση πάνω από την έκφραση της διαταραχής και κοινά σημεία με τη δουλειά τους; Η σχιζοφρένεια πρέπει πάντως να προκαλεί πολύ πόνο στον ασθενή και η περιγραφή που μας έδωσες το εκφράζουν.

  • Φαίδρα Σίμιτσεκ

    Να συμπληρώσω με μια παρατήρηση περί αγανακτισμένου ή αηδιασμένου κόσμου. Η δεύτερη περίπτωση είναι για μένα πιο σοβαρή γιατί εμπεριέχει βαθειά απογοήτευση με ελάχιστη ελπίδα.

  • Η αγανάκτιση συνήθως οδηγεί συχνα στην ένταση, στη βία προς κάθε κατεύθυνση, στην εν θερμώ διένεξη. Η αηδία οδηγεί στον εμετό, στην αποβολή των ξένων κι εχθρικών στοιχείων, μια φυσική πράξη. Πιο είναι πιο παραγωγικό μακροπρόθεσμα δεν μπορώ να το κρίνω. Πάντως αν θέλουν να μας καλμάρουν, η θεραπεία της βίας χρειάζεται την αποβλάκωση των καναλιών (βλ.κουρδιστό πορτοκάλι), ενώ για την αηδία, απλά αντιεμετικά του στυλ « να φύγουν αυτοί να έρθουν οι άλλοι » δεν μπορούν πλέον να μας ξεγελάσουν. Άμεση αποχώρηση των κυβερνώντων και των υποψήφιων διαδόχων τους τώρα, δημοψήφισμα και προς αποφυγή απόλυτης αναρχίας ή « άλλων » λύσεων, τοπικά/περιφερειακά/πανεθνικά συμβούλια για αναζήτηση προσώπων με γνώση, θέση, υπευθυνότητα. Μη γίνουμε και σαν τους αντικαθεστωτικούς της Λιβύης, αφερέγγυοι αλλά ούτε και ντιπ ουτοπία.
    Σα να ξέφυγα από το αρχικό θέμα εεεεε;;;;; Μη με τσιγκλάτε άλλο…..
    Ας δούμε πως θα εξελιχθεί η εθνική μας σχιζοφρένεια.

  • Λητώ Σεϊζάνη

    Αν βάλετε Sammlung Prinzhorn (Συλλογή P.) στη μηχανή αναζήτησης μπορείτε να δείτε μερικούς πίνακες.

Laissez un commentaire

Cet article vous a plu? Dites-nous ce que vous en pensez.