Εξανθρωπισμός: αφήγηση από μια ψυχανάλυση

post-thumbnail

Είναι μια πανέμορφη ιστορία που εξιστορεί η Suzanne Hommel αναλύτρια της Σχολής του Γάλλου Ψυχαναλυτή Ζακ Λακάν σχετικά με την ανάλυσή της από εκείνον το 1974.

H μοναδικότητα της εφηβείας | Συνέντευξη με τον κ. Χρήστο Ζερβή

Στον πυρήνα κάθε εφηβείας υπάρχει ένας συμβολικός φόνος των γονέων: «το να μεγαλώνει κανείς είναι από τη φύση του επιθετικό» γράφει ο Winnicott.[…]

Συνέντευξη με την κα Judith Miller | Ψυχανάλυση και κοινωνία

Το καθήκον της ψυχανάλυσης δεν συνίσταται στο να δίνει συνταγές… Η ψυχανάλυση επιτρέπει σε όσους είχαν την τύχη να συναντήσουν έναν ψυχαναλυτή έναν τρόπο για ένα «πλεόνασμα ζωής», όπως λέει ένας συνάδελφος από την Ισπανία, έναν άλλο τρόπο ζωής, με τις δυσκολίες του φυσικά. […]

Όλα τα λεφτά για ένα αρκουδάκι…

Το νεογνό που μόλις έχει εγκαταλείψει τη στενή και προστατευτική μήτρα της μάνας του νοιώθει ανασφάλεια από τη νέα του ελευθερία και ζει σ’ ένα ψυχολογικό και σωματικό κλοιό κοντά της.[…]

Ζακ Λακάν

Έχει πάντα ενδιαφέρον το να μπορείς να βάλεις σάρκα και οστά σε μια μεγάλη προσωπικότητα. Έτσι όταν βρήκα την παρακάτω μαγνητοσκόπηση ενός από τα περιβόητα σεμινάρια του Ζακ Λακάν, του Γάλλους ψυχιάτρου και ψυχαναλυτή, κοντοστάθηκα. Πώς ήταν στ’αλήθεια;

Συνομιλία με τη Δήμητρα Σταύρου | Ψυχοθεραπεία

Mε σπουδές Ψυχολογίας στη Γαλλία και στην Ελλάδα, και ειδίκευση στη Δραματοθεραπεία, η Δήμητρα Σταύρου έχει εργαστεί ως ψυχολόγος σε δημοτικά προγράμματα ψυχοκοινωνικού χαρακτήρα, σε σχολεία, στον ΟΚΑΝΑ, στο Χατζηκυριάκειο Ίδρυμα, στις φυλακές Κορυδαλλού, σε δραματικές σχολές, με στελέχη επιχειρήσεων, με εξαρτημένους και τις οικογένειές τους, αλλά και με καλλιτέχνες για την ανάπτυξη της δημιουργικότητάς […]

Προσπάθεια ψυχανάλυσης του Πινόκιο

post-thumbnail

Ο Πινόκιο επιτυγχάνει τη μεταμόρφωση και ζει αυτός καλά κι εμείς καλύτερα, αν φυσικά καταφέρουμε όπως εκείνος, με βάσανα και κόπους, με αληθινό αλτρουισμό και ταπείνωση, με την αγάπη που δεν ζητάει αλλά προσφέρει, που κάνει ένα βήμα πίσω για ν’αφήσει χώρο στον απέναντι, να αλλάξουμε την ξύλινη, επιπόλαιη, άπληστη φύση μας και να γίνουμε άνθρωποι στο τέλος. Ακούγομαι ηθικοπλαστική; Ελπίζω όχι.